۲۶ _ ۶۶۵۵۸۲۲۵ – ۰۲۱

چگونه دوست‌یابی در مدرسه را به کودکان خود آموزش دهیم؟

 30 آذر 1397   13:56
 0
 2386

مهم‌­ترین روابط اجتماعی کودک روابط او با دوستانش است. هرچند که بسیاری از کودکان پیش دبستانی با دوستانشان غالبا روابط باثباتی ندارند و مشخصه دوستی آنان صرفا هم‌بازی بودن است با این حال، دوست‌یابی کودکان و کناره‌گیر نبودن کودک در رابطه با همسالانش به رشد اجتماعی و عاطفی وی بسیار کمک می‌کند.

براي كودك آسان است كه در محيط خانه پر شور باشد. او با عشق و تاييد والدين خود احاطه شده و احساس امنيت می‌كند. با اين وجود وقتی او بزرگ می‌شود وضعيت فرق می‌كند.در محيط مدرسه، دوستان همسال و همكلاسی­‌های او براي او اهميت پيدا می‌كنند. بعضی از كودكان به طور ذاتی خجالتی و ساكت هستند. آن‌­ها در اين دوران عقب ‌نشينی می‌كنند و مهم است كه آن‌ها را از خلوت خود بيرون بكشيم و به آن­‌ها كمک كنيم برای جلب احترام ديگران، با همسالان خود ارتباط برقرار كنند.با ما همراه باشید تا راه های آموزش مهارت دوستیابی به کودکان را به شما آموزش دهیم.

عدم توانایی دوستیابی کودکان

دوستی، رابطه دو جانبه‌­ای است که مصاحبت، مشارکت، درک افکار و احساسات و دلداری دادن به یکدیگر را به هنگام نیاز در بر دارد. داشتن دوست صمیمی می‌­تواند از کودک در برابر فشار وقایع استرس­‌زا و تنهایی محافظت کند، عزت نفس او را افزایش داده، اضطراب و افسردگی را کاهش دهد. کودکانِ بدون دوست که توانایی دوست‌یابی را ندارند از تنهایی رنج می‌­برند و اغلب از نظر اجتماعی بی‌­تجربه و بدون مهارت هستند.

”دکتر پالینی و همکارانش“ معتقدند که دوستی‌­ها و کیفیت روابط میان فردی با پیشرفت مهارت­‌های اجتماعی و تعدیل هیجانات همبستگی قوی دارند. همچنین آموزش مستقیم مهارت‌­های دوست‌یابی به کودکان، باعث افزایش کیفیت دوستی در آنان می‌­شود و آموزش از طریق والدین به اندازه آموزش مستقیم در افزایش کیفیت دوستی در آنان اثر­بخش نیست.

روانشناسان معتقدند که احساس بی­‌ارزشی عمیق یا فقدان عزت نفس ریشه­‌ی بسیاری از نابهنجاری‌­های روانی است که در میان افراد دیده می‌­شود. عزت نفس عبارت است از قضاوت و نگرشی که فرد به طور پیوسته و مداوم از ارزش­‌های خود بیان می­‌دارد. دانش‌آموزانی که عزت نفس بالاتری دارند، در تکالیف مدرسه و پیشرفت تحصیلی موفق‌­تر هستند، در اجتماعات درون مدرسه و جامعه مشارکت بیشتری داشته همچنین روابط میان فردی موفق‌­تری دارند. بنابراین برای افزایش پیشرفت تحصیلی باید عزت نفس را بالا برد. دانش‌آموزان دارای عزت نفس پایین، تصویری افسرده و ناامید از خود نشان می­‌دهند و در مدرسه تمایل دارند در حاشیه بمانند.

کشف علت مشکل دوست‌یابی کودکان

کشف علت مشکل دوست‌یابی کودک

اگر کودکتان در ایجاد و نگهداری دوستی‌­ها مشکل دارد، بکوشید علت آن را دریابید.

  • آیا آن ‌قدر حساس است که همیشه احساساتش جریحه‌دار می‌شود و دوستانش را از دست می‌دهد؟
  • آیا ساکت است و نسبت به ارتباط با دیگران بی‌تفاوت است؟
  • آیا تهاجمی ‌و قلدر است و به همین علت کودکان دیگر نمی‌خواهند با او باشند؟
  • آیا از مهارت­‌های اجتماعی برخوردار نیست؟
  • آیا مهارت‌های لازم برای یک دوست با وفا بودن را ندارد؟

برنامه ریزی برای حل مشکل دوست‌یابی کودکان

برای حل مشکل دوستیابی کودکان و دانش آموزان بهتر است از راه های زیر پیروی کنید تا مشکل دوستیابی کودکان شما از بین برود.

برداشتن اولین قدم برای پذیرش روابط اجتماعی در حل مشکل دوستیابی کودکان

برای زمان بازی خردسالان و کودکان پیش از سنین مدرسه برنامه ‌ریزی کنید.روی اولین تجارب کودکان نظارت کنید و آماده باشید تا با دخالت در کارشان بازی آن‌ها را آسان کنید.

گردش ‌های خانوادگی در حل مشکل دوستیابی کودکان

گردش ‌های خانوادگی در حل مشکل دوستیابی کودکان

اجتماع چند گروه خانواده فرصت خوبی برای ورود کودکان در موقعیت‌های اجتماعی به همراه کودکان سنین متعدد فراهم می‌کند.این موقعیت‌ها به کودک شما فرصت می‌دهد مهارت­‌های اجتماعی را به کار گیرد و در عین حال نظاره‌گر ارتباط شما با مردم دیگر باشد.همچنین گردش­‌های خانوادگی موجب ایجاد پیوندهای عمیق داخل خانواده می‌شود و بعدها که کودکتان باید مقابل فشار گروه همسالان ایستادگی کند؛ چنین گردش‌هایی نتیجه خود را نشان خواهد داد.

ارایه الگوی مناسب در حل مشکل دوستیابی کودکان

ارایه الگوی مناسب

زمانی که شما در حال خوش‌ آمد گویی به مردم، گفتگوی تلفنی، خرید، بازی و یا انجام هر کار دیگری با مردم هستید، الگوی رفتار اجتماعی را به کودک نشان می‌دهید.اگر خجالتی بودن یکی از مشخصات شماست، کودک ممکن است از خجالتی بودن شما تقلید کند و بنابراین شاید لازم باشد که‌ این مشخصه خودتان را تغییر دهید.به یاد بسپارید که مهارت­‌های اجتماعی دیگری هستند که شما به طور ناخودآگاه در حال آموختن آن‌­ها به کودکتان هستید حتی اگر ترجیح می‌دهید که آن‌­ها را یاد نگیرد.

برای دریافت مشاوره در زمینه روانشناسی کودک می توانید با مشاوران مرکز مشاوره افرا کلینیک تماس حاصل نمایید.

66558225 – 021

برای حل مشکل دوستیابی کودکان پافشاری نکنید

کودک را در مقابل مردم انگشت نما نکنید، از جملاتی مانند «نمی‌تونی به دایی‌ات سلام کنی؟» یا «برای همه از یک تا ده بشمر» بپرهیزید.

به کودک برچسب نزنید. توصیف کودکتان به عنوان خجالتی، تنها، ساکت و یا سرد، روشی غلط است.

راه‌­های آموزش دوست‌یابی به کودکان

راه هایی برای دوستیابی به کودکان وجود دارد در زیر به برخی از این موارد اشاره شده است :

با کودک خود تماس چشمی برقرار کنید

قبل از هر چیز باید با کودک رو در رو و با برقراری تماس چشمی، در رابطه با اینکه چرا دوستی ندارد و علت آن چه می‌­تواند باشد، صحبت کنید، خیلی از اوقات بچه ها جوابی برای این موضوع ندارند و ما نیز انتظار جواب مشخص و واضحی نداریم بلکه پرسیدن این سوال برای دوهدف است اول این که کودک به موضوع فکر کند و دوم ما  تماس چشمی را که اولین بخش ارتباط است را آموزش بدهیم.

به کودک خود تحمل ناکامی را آموزش دهید

باید به کودک خود یاد بدهید که قرار نیست همه همکلاسی‌­هایش با او دوست شوند ، او را دوست بدارند یا به پیشنهاد دوستی او پاسخ مثبت دهند. در واقع بچه­‌ها باید از سنین قبل از مدرسه مهارت تحمل ناکامی را یاد بگیرند تا در زندگی موفق شوند برای آموزش تحمل ناکامی می توانید مقاله  درمان بد رفتاری کودکان را مطالعه نمایید.

در کلاس ثبت ‌نامش کنید

می­‌توانید کودک را در کلاس­‌های ورزشی، هنری و ادبی که صرفا رویکردشان آموزش محض نیست نام‌نویسی کنید تا کودک به این وسیله در فضایی بدون فشار به راحتی با اشخاص و دوستان جدیدی آشنا شود. اگر کودکی به طور کلی دارای آستانه تحمل پایین است شرکت در گروه‌­های مختلف و گرفتن مسئولیت می‌تواند تحمل او را بالا ببرد. والدین باید توجه داشته باشند که لازمه سازگاری و ارتباط کودک با دیگران آن است که به کودک آموزش دهیم در زمان زنگ تفریح با گشاده‌رویی به بچه‌­های تنها نزدیک شده و طرح دوستی با آن­‌ها را بریزد. علاوه بر این کودک می‌­تواند با ظرافت به کودکانی نزدیک شود که مشغول بازی‌­های گروهی هستند و به نفرات بیشتری برای بازی خود نیاز دارند.

راه‌­های آموزش دوست‌یابی به کودک

دوستش را به خانه دعوت کنید

برای اینکه کاستی­‌های ارتباط فرزندتان آشکار شود از او بخواهید یکی از دوستانش را به بهانه‌ای به منزل دعوت کند و با او مشغول بازی شود. هدف شما از این کار این است که چگونگی ارتباط و رفتارهای فرزندتان را در این موقعیت تحت نظر گرفته و مورد مطالعه قرار دهید. مثلا در همین ارتباط‌ها ممکن است متوجه شوید کود‌کتان خودخواه، ریاست طلب یا نابردبار است یا مشکلات رفتاری از این دست دارد. پس از مشاهده این مشکلات باید از طریق قصه‌گویی، گفت‌وگو یا فیلم‌هایی که دارای محتوای ارتباطی این چنین هستند، در جهت بهبود مشکل ارتباطی‌اش گام بردارید.

به بچه­‌هایی نظیر خودش نزدیک شود

راه دیگر غلبه بر این مشکل آن است که به کودک یاد دهیم به گروه­‌هایی پیشنهاد دوستی دهد و ملحق شود که از نظر علاقه و ترجیحات با آن­‌ها شباهت دارد. مثلا اگر کودک به نقاشی علاقه‌مند است به آن دسته از بچه­‌هایی ملحق شود که در این زمینه با آن­‌ها شباهت بیشتری دارد. در این صورت او می‌­تواند درباره علایق مشترک خود ساعت‌های بسیاری با دوستان خود گفت‌و‌گو کند و احساس اعتماد به نفس بیشتری کند.

برای مهارت دوست یابی به بچه­‌هایی نظیر خودش نزدیک شود.

خودتان دست به کار شوید

یکی از کارهایی که در مقام والدین می­‌توانید انجام دهید این است که از میان کودکان فامیل یا همسایگانی که مورد تایید شما هستند،‌ افرادی را انتخاب کنید و اوقاتی را برای با هم بودن برنامه‌ریزی کنید. به این ترتیب می­‌توانید علاقه یا بی‌­علاقه بودن فرزندتان به دوست‌یابی را از نزدیک تحت نظر بگیرید و متوجه شوید این مشکل تنها در مدرسه است یا به طور کلی فرزندتان مهارت دوست‌یابی ندارد.

بیشتر بخوانید : چرا باید به مشاور کودک مراجعه کنید

زندگی اجتماعی کودکتان را با این موارد آغاز کنید

تعدادی داستان درباره دوست پیدا کردن انتخاب کنید و آن­‌ها را برای کودک خود بخوانید، درباره اینکه چگونه شخصیت­‌ها، افراد جدید را ملاقات می‌کنند، بحث کنید و درباره راه‌هایی که کودک شما می‌تواند از بعضی از این ایده‌ها در زندگی خودش استفاده نماید گفتگو کنید.

آن­‌ها را ترغیب به برداشتن گوشی تلفن کنید. یک مادر به دختر ۷ ساله‌اش یاد داد که مکالمات را با گفتن الو و گفتن نامش آغاز کند. این راه بزرگی برای آشنا شدن با افراد است.

او در زمین بازی به سرعت به سمت بچه‌ها می‌دود و می‌گوید، سلام اسم من «مهتاب» است و از اینجا به بعد شخصیت خود را نشان می‌دهد.

فکر نکنید که شما مجبورید کارگردان امور اجتماعی کودکتان باشید و به آن‌­ها یک عبارت پیچیده یا بامزه یاد دهید تا خودشان را معرفی نمایند.

حتی گفتن عبارت «من عاشق تاب ‌بازی هستم. تو چه طور؟» به کودک دیگری که منتظر نوبتش است، می‌تواند سرآغاز یک دوستی زیبا باشد.

اگر کودک شما خجالتی است، بگذارید گفتگوها و احوال‌ پرسی‌­های خود را با خواهر و برادر بزرگتر خود انجام دهد.

در جایی که کودکان هستند حضور داشته باشید

استاد مرکز رشد و مراقبت کودک می‌گوید: اگر کودک شما هنوز در مهد کودک یا پیش دبستانی نیست به یک گروه بازی ملحق شوید. به‌طور مرتب به پارک بروید به کتابخانه محلی یا به یک موزه بروید. قرار ملاقات‌های زیادی بگذارید. با دوستان صمیمی ‌یا احتمالی کودکتان قرار بازی در خانه بگذارید و آن‌­ها را به خانه دعوت کنید. به آن‌­ها وقت بدهید که همدیگر را بهتر بشناسند و تفریح و سرگرمی‌ داشته باشند.

«همه آموزش‌های دنیا موثر واقع نمی‌شود، مگر اینکه کودک شما آن چه را که یاد گرفته واقعاً تمرین کند»

روی مهارت‌های اجتماعی کار کنید

مطمئن شوید که کودکتان درک می‌کنند که دوستان خوب با هم شریک می­‌شوند و نوبت را رعایت می­‌کنند. به یکدیگر گوش می‌دهند و همدیگر را نمی‌زنند و مسخره نمی‌­کنند. به او توضیح دهید که او هم باید در جستجوی دوستانی باشد که آن‌­ها هم این قوانین را می‌دانند و دنبال می‌کنند.

با روش دوست‌یابی کودکتان هماهنگ باشید

بعضی از کودکان هیچ مشکلی در نزدیک شدن به بچه‌­های دیگر ندارند در حالی که برای دیگران ممکن است مقداری طول بکشد تا آشنا شوند.

تعدادی از آن­‌ها دوست دارند دوستان زیادی داشته باشند در حالی که کودک شما ممکن است فقط یک دوست داشته باشد تا وقتی که او یک دوست صمیمی ‌دارد و شاد است همه چیز برای او خوب و راحت خواهد بود.

خود را نبازید

به همدردی با فرزندتان بپردازید ولی سخت نگیرید. یافتن دوست فرآیندی طولانی مدت است و فراز و نشیب زیادی دارد و متأسفانه ناامیدی بخشی از روند دوست‌یابی محسوب می‌­شود. تمام كودكان در رابطه دوستی خود نوعی ناامیدی «طبیعی» را تجربه می‌­كنند. والدین می‌­توانند با گوش دادن و به رسمیت شناختن احساسات كودكان خود به حمایت از آن‌ها بپردازند. در مورد نگرانی­های خود با افرادی مثل آموزگار، دوست یا سایر اعضای خانواده مشورت كنید. شما هرگز نمی‌­خواهید فرزندتان نگران شود و بنابراین برای حل مشكلات خود از افراد خبره كمک بگیرید.

پیشنهادهای جوفراست برای دوست‌یابی

جوفراست(مشاور و متخصص کودکان) در زمینه آموزش دوست‌یابی به کودکان می‌گوید: «کودکان به تدریج از حدود ۴ سالگی متوجه می‌شوند دیگران هم احساس­‌هایی مشابه آن­‌ها دارند. پس با بچه­‌های دیگر با ملایمت بیشتری رفتار می‌کنند و با مشارکت و همراهی بیشتری با آن‌­ها بازی می‌­کنند. اما اگر کودک در تعامل اجتماعی با دیگر همسالان دچار مشکل است و همچنان نمی‌تواند دوست پیدا کند، این موارد را دنبال کنید.»

بازی درمانی برای دوستیابی کودکان

می­‌توانید با کودکتان یک بازی نمایشی ترتیب دهید. به این ترتیب روش­‌های مناسب رفتار با دیگران را به صورت غیرمستقیم به او آموزش می‌دهید. اول از بازی‌های ساده شروع کنید و کم‌کم آن را پیچیده کنید. بازی‌هایی که می‌توانید در ابتدا انجام دهید شامل دعوت یک دوست به بازی، مخالفت‌ کردن آرام با نظر کودک، با تلفن صحبت کردن، گفت‌وگو در حیاط مدرسه و… باشد، درحین بازی می‌­توانید نقش­ها را بین خودتان عوض کنید.

راه های دوست یابی - بازی کردن

گفت‌و‌گو را آموزش دهید

سلام و احوالپرسی و پرسش‌های خاصی که موجب می‌شود گفت‌و‌گو ادامه پیدا کند، باید تمرین شود. حتی می‌­توانید به کودک بیاموزید که چگونه خود را به یک دوست معرفی کند مثلا «می‌تونی بری دست بدی و بگی من محمد هستم! اسم تو چیه؟» به کودک بگویید اگر نتوانست نام طرف مقابل را درست متوجه شود، دوباره بپرسد و این کار ایرادی ندارد.

از این فرصت‌ها استفاده کنید

اگر در یک مهمانی هستید که تعدادی از همسالان کودکتان نیز همراه شما هستند،‌ فرصت را غنیمت شمرده و از او بخواهید دوستانش را به بازی دعوت کند. می‌توانید پیشنهاد تماشای کارتون یا فوتبال یا حتی خوردن بستنی را دهید. سعی کنید موقعیت‌هایی که انتخاب می‌کنید طولانی و البته کمتر برنامه‌ریزی شده باشد و کم‌کم خودتان را کنار بکشید و بگذارید فرزندتان خودش همه چیز را به دست بگیرد.

تشویق یادتان نرود

وقتی کودک توانست با یکی از همکلاسی­‌هایش وارد دوستی شود از کلمات تحسین ‌آمیز برای تشویق کودک استفاده کنید و از اینکه او توانسته با دوستش کنار بیاید استقبال کنید. به این ترتیب او تشویق خواهد شد که در این زمینه تلاش بیشتری کند. هر روز در مورد ارتباط او با دوستش بپرسید.

راه های دوست یابی - تشویق کردن

جمع بندی : آموزش مهارت دوستیابی به کودکان

آموزش مهارت دوست‌یابی كودكان در زندگی ما نقش مهمی ایفا می‌­كند. حتما در اطراف خود افرادی را دیده‌­اید كه علی‌رغم موفقیت‌­های تحصیلی، شغلی، مالی و… احساس خوشبختی نمی­‌كنند؛ زیرا در برقراری یك رابطه مناسب با دیگران مشكل دارند؛ البته علاوه بر نداشتن مهارت دوست یابی یکی از عوامل کلیدی دیگر در عدم دوست یابی بچه ها پرخاشگری آنهاست که مانع از این می شود تا آنها بتوانند با همسالان خود ارتباط بگیرند و از حضور دوستان شان در زندگی لذت ببرند بنابراین به شما خواندن مقاله درمان پرخاشگی در کودکان نیزتوصیه می شود و در نهایت در صورتی که احساس می کنید کودک شما از تنهایی در جمع دوستان رنج می برد می توانید با متخصصین مرکز مشاوره افرا با شماره ۰۲۱۶۶۵۵۸۲۲۵ تماس بگیرید.

برای دریافت مشاوره در زمینه روانشناسی کودک می توانید با مشاوران مرکز مشاوره افرا کلینیک تماس حاصل نمایید.

66558225 – 021

اشتراک :
دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید
امتیاز: