خود ارضایی به عمل تحریک دستگاه تناسلی خود به منظور لذت جنسی گفته میشود که اغلب منجر به رسیدن به اوج لذت جنسی یا ارگاسم میشود. این رفتار در هر دو جنس (مردان و زنان) دیده میشود و معمولاً بخشی از زندگی جنسی طبیعی و سالم بسیاری از افراد است.
اما خود ارضایی در کودکان به طور طبیعی بخشی از روند رشد و کنجکاوی آنها نسبت به بدن خودشان است. این رفتار معمولاً بخشی از کنجکاوی جنسی طبیعی آنهاست و به ندرت به معنای مشکل یا اختلال جنسی است. کودکان معمولاً این کار را برای آرامش، کنجکاوی یا تسکین استرس انجام میدهند. در این مقاله از افراکلینیک می خواهیم به انگیزه، علت، علائم و نحوه برخورد والدین بپردازیم.
بین خود ارضایی در کودکان و بزرگسالان تفاوتهایی وجود دارد که در ادامه به آن خواهیم پرداخت:
انگیزهها و دلایل
بزرگسالان:
- انگیزههای جنسی و لذت جنسی: بزرگسالان خود ارضایی را عمدتاً برای رسیدن به لذت جنسی و ارگاسم انجام میدهند.
- کاهش استرس و تنش: خود ارضایی میتواند به کاهش استرس و تنشهای روزمره کمک کند.
- کشف و شناخت بدن خود: بزرگسالان ممکن است از طریق خود ارضایی به شناخت بهتر بدن و واکنشهای جنسی خود برسند.
کودکان:
- کنجکاوی طبیعی: کودکان اغلب خود ارضایی را از روی کنجکاوی درباره بدن خود انجام میدهند.
- آرامش و راحتی: خود ارضایی در کودکان ممکن است به عنوان یک راه برای آرامش و راحتی انجام شود، مشابه مکیدن انگشت.
- بدون انگیزههای جنسی: کودکان انگیزههای جنسی آگاهانه ندارند و این عمل برای آنها بیشتر به دلیل کنجکاوی و حس لذت جسمی است.
درک و شناخت
بزرگسالان:
- آگاهی جنسی: بزرگسالان معمولاً از جنبههای جنسی خود ارضایی و پیامدهای آن آگاه هستند.
- حریم خصوصی: بزرگسالان معمولاً میدانند که این عمل باید در حریم خصوصی انجام شود.
کودکان:
- کمبود آگاهی: کودکان درک کامل و آگاهانهای از عمل خود ارضایی و جنبههای جنسی آن ندارند.
- بدون شناخت حریم خصوصی: کودکان ممکن است متوجه نباشند که این عمل باید در حریم خصوصی انجام شود و به همین دلیل ممکن است آن را در مکانهای عمومی انجام دهند.
واکنشهای اجتماعی و فرهنگی
بزرگسالان:
- تفاوت فرهنگی: نگرشها به خود ارضایی در بزرگسالان در فرهنگها و مذاهب مختلف متفاوت است.
- پذیرش اجتماعی: در برخی جوامع، خود ارضایی به عنوان یک عمل طبیعی و سالم پذیرفته شده است، در حالی که در جوامع دیگر ممکن است تابو و ناپسند تلقی شود.
کودکان:
- نیاز به راهنمایی: کودکان نیاز به راهنمایی و آموزش مناسب از سوی والدین و مراقبان دارند تا بفهمند که این عمل باید در خلوت انجام شود.
- واکنش والدین: واکنش والدین و مراقبان باید آرام و حمایتی باشد، نه تنبیهی یا نگرانکننده.
جنبههای بهداشتی و روانشناختی
بزرگسالان:
- آگاهی از بهداشت جنسی: بزرگسالان معمولاً از بهداشت جنسی و نیاز به شستن دستها و نظافت آگاه هستند.
- پیامدهای روانشناختی: خود ارضایی میتواند به بهبود روانشناختی و کاهش استرس کمک کند.
کودکان:
- آموزش بهداشت: کودکان نیاز به آموزش در مورد بهداشت و نظافت دارند.
- نیازهای عاطفی: خود ارضایی در کودکان ممکن است نشانهای از نیاز به توجه یا کاهش استرس باشد و والدین باید به نیازهای عاطفی کودک توجه کنند.
علت خود ارضایی در کودکان
طبیعی است که کودکان خردسال بدن خود را کشف کنند. آنها خود ارضایی را لذتبخش و راهی موثر برای تسکین خود میدانند. کودکان باید بدانند که خود ارضایی یک عمل خصوصی است که برای احساس خوب و آسیب نرساندن است. اگر خود ارضایی کودک بیش از حد به نظر میرسد، والدین باید مراقب علائم اضطراب یا افسردگی باشند.
خود ارضایی در دوران کودکی را میتوان از منظرهای روانشناختی متعددی درک کرد و تشخیص داد که بخشی طبیعی از رشد انسان است. در اینجا به برخی از جنبه های کلیدی اشاره شده است.
دیدگاه رشدی
- کنجکاوی و خودکاوی: کودکان به طور طبیعی بدن خود از جمله اندام تناسلی خود را به عنوان بخشی از کنجکاوی کلی خود در مورد جهان کشف میکنند. این کاوش بخشی عادی از درک آناتومی خود آنها است.
- لذت و احساس: کودکان ممکن است متوجه شوند که لمس اندام تناسلی آنها لذتبخش است، که میتواند منجر به رفتارهای تکراری شود. این شبیه به سایر اشکال کاوش حسی است، مانند مکیدن انگشت شست یا بازی با موهایشان.
نظریه فروید
- مراحل روانی-جنسی: زیگموند فروید پیشنهاد کرد که کودکان مراحل مختلف رشد روانی-جنسی را طی میکنند. مرحله فالیک (سنین 3 تا 6 سالگی) زمانی است که کودکان نسبت به اندام تناسلی خود آگاهی بیشتری پیدا میکنند و ممکن است به خود ارضایی بپردازند. فروید معتقد بود این مرحله برای رشد هویت و رفتار جنسی حیاتی است.
دیدگاه رفتاری
- تقویت: اگر خود ارضایی منجر به احساسات لذتبخش شود، کودک ممکن است به دلیل تقویت مثبت، رفتار خود را تکرار کند. این به معنای هیچ ناهنجاری روانشناختی نیست، بلکه یک پاسخ طبیعی به محرکهای لذتبخش است.
بیشتر بخوانید: دزدی در کودکان
نظریه شناختی - رشدی
- درک حریم خصوصی و هنجارهای اجتماعی: در طی رشد، کودکان هنجارهای اجتماعی را یاد میگیرند و مفهوم حریم خصوصی را درک میکنند. خود ارضایی اولیه دوران کودکی را میتوان بخشی از یادگیری رفتار مناسب در محیطهای خصوصی در مقابل عمومی دانست.
دلبستگی و تنظیم هیجان
- راحتطلبی: در برخی موارد، کودکان ممکن است خود ارضایی را به عنوان راهی برای تسکین خود یا تنظیم احساسات خود انجام دهند، به خصوص اگر استرس یا اضطراب را تجربه کنند. این میتواند شبیه نحوه استفاده برخی از کودکان از پستانک یا نوازش با پتو باشد.
میزان نفوذ و آموزش والدین
- پاسخ های مراقبین: نحوه واکنش والدین و مراقبین به خود ارضایی دوران کودکی میتواند درک و احساسات کودک را در مورد این رفتار شکل دهد. بحثهای باز و بدون قضاوت میتواند به کودکان کمک کند رفتار مناسب را بدون احساس شرم یا گناه بیاموزند.
عوامل فرهنگی و اجتماعی
- نگرشهای اجتماعی: ادراک و واکنش به خود ارضایی دوران کودکی بسته به هنجارهای فرهنگی و اجتماعی میتواند بسیار متفاوت باشد. در برخی از فرهنگها، ممکن است با نگرانی یا انگ بیشتر نگریسته شود، در حالی که در برخی دیگر، ممکن است به عنوان بخش عادی از رشد دیده شود.
به طور خلاصه خود ارضایی دوران کودکی معمولاً بخشی طبیعی از رشد است که تحت تأثیر ترکیبی از کنجکاوی، لذت حسی، مراحل رشد و یادگیری اجتماعی است. لازم است که والدین و مراقبین با درک کامل موضوع با آن مواجه شوند و بدون ایجاد شرم، راهنمایی مناسب ارائه دهند.
علائم خود ارضایی در کودکان
علائم رایج خود ارضایی در دوران کودکی به شرح زیر است:
- لمس مکرر اندام تناسلی
کودکان ممکن است اغلب ناحیه تناسلی خود را لمس یا مالش دهند، به خصوص در مواقع بیحوصلگی، استرس یا آرامش.
- حرکات موزون
برخی از کودکان ممکن است در حرکات ریتمیک و تکراری مانند تکان دادن به جلو و عقب یا فشار دادن ناحیه تناسلی خود بر روی اشیا رفتار خود را بروز دهند.
- جستجوی حریم خصوصی
همانطور که کودکان بزرگتر میشوند، ممکن است به دنبال حفظ حریم خصوصی برای این فعالیتها باشند و درک کنند که این یک رفتار خصوصی است.
- کنجکاوی و سوالات
کودکان ممکن است در مورد بدن خود سوال بپرسند یا درباره اندام تناسلی خود و احساساتی که تجربه میکنند کنجکاو باشند.
- کاوش غیرجنسی
توجه به این نکته ضروری است که برای کودکان خردسال، این رفتار عموماً غیرجنسی است و بیشتر در مورد کاوش در بدن خود است.
چه زمانی باید نگران بود
در حالی که خود ارضایی دوران کودکی معمولاً بیضرر است، شرایطی وجود دارد که ممکن است نشان دهنده مسائل دیگری باشد که نیاز به توجه دارند. در اینجا چند نشانه وجود دارد که ممکن است نیاز به بررسی بیشتر داشته باشد:
- تعدد بیش از حد
اگر این رفتار بسیار مکرر باشد و با فعالیتهای روزانه، تعاملات اجتماعی یا عملکرد مدرسه تداخل داشته باشد، ممکن است نشانه استرس زمینهای یا مسائل عاطفی باشد.
- رفتار پرخاشگرانه یا عمومی
خود ارضایی مداوم در جمع با وجود درک هنجارهای اجتماعی یا رفتار پرخاشگرانه در طول خود ارضایی ممکن است نگران کننده باشد.
- علائم ناراحتی
اگر کودک نسبت به این رفتار مضطرب باشد یا احساس گناه زیادی داشته باشد، ممکن است نشان دهد که برای درک و مدیریت احساسات خود به حمایت نیاز دارد.
- نگرانیهای رشدی
اگر خود ارضایی با سایر رفتارهای مرتبط رشدی همراه باشد، ممکن است ارزش بررسی بیشتر را داشته باشد.
- سوء استفاده جنسی بالقوه
در موارد نادر، رفتار جنسی بیش از حد یا نامناسب ممکن است نشانه سوءاستفاده جنسی باشد. نشانههایی که باید مراقب آنها بود عبارتند از:
- آگاهی از اعمال جنسی فراتر از مرحله رشد آنها
- ترس یا اضطراب در اطراف افراد یا مکانهای خاص
- علائم فیزیکی مانند درد یا آسیب به ناحیه تناسلی
بیشتر بخوانید: اختلال یادگیری
درمان خود ارضایی کودکان
خود ارضایی دوران کودکی معمولاً بخشی طبیعی از رشد است و نیازی به درمان پزشکی ندارد. با این حال، اگر رفتار بیش از حد یا مشکلساز شد، رسیدگی به علل زمینهای و راهنمایی کودک از طریق مداخلات رفتاری و روانشناختی رویکرد اولیه است. درمان پزشکی، از جمله دارو، به طور کلی برای موارد معمول خود ارضایی دوران کودکی توصیه نمیشود و ضروری نیست.
- مداخلات رفتاری و روانشناختی
به کودک در مورد بدن و حریم خصوصی خود آموزش دهید. توضیح دهید که دست زدن به اندام خصوصی یک رفتار طبیعی اما خصوصی است. کودک را تشویق کنید تا بدون شرمندگی سوال بپرسد و درباره احساسات خود صحبت کند.
- تعیین مرزها
رفتار مناسب و اهمیت حریم خصوصی را به کودک آموزش دهید. تاکید کنید که لمس قسمتهای خصوصی آنها فقط باید در خلوت انجام شود. به طور مداوم دستورالعملها را در مورد زمان و مکان مناسب بودن برخی رفتارها تقویت کنید.
- رسیدگی به علل زمینهای
حمایت عاطفی ارائه دهید و هرگونه استرس، اضطراب یا مسائل عاطفی زمینهای را که ممکن است کودک تجربه کند برطرف کنید. یک برنامه روزانه ثابت برای ایجاد احساس امنیت و کاهش اضطراب در کودک ایجاد کنید.
- تغییر جهت و تقویت مثبت
به آرامی توجه کودک را به فعالیتهای دیگر هدایت کنید، زمانی که در شرایط نامناسب به خود ارضایی میپردازند. کودک را برای پیروی از دستورالعملهای حفظ حریم خصوصی و درگیر شدن در فعالیتهای دیگر تحسین کنید و به او پاداش دهید.
- پشتیبانی حرفهای:
اگر رفتار بیش از حد یا نگران کننده است، برای راهنمایی و ارزیابی با پزشک متخصص اطفال مشورت کنید.
بهترین قرص برای خود ارضایی کردن کودکان
در موارد بسیار نادری که خود ارضایی نشانه یک بیماری زمینهای پزشکی یا روانشناختی است (مانند اضطراب شدید یا اختلال وسواس در کودکان)، ارائهدهنده مراقبتهای بهداشتی ممکن است دارو را در نظر بگیرد. با این حال، این بسیار غیر معمول است و تنها پس از ارزیابی کامل و انجام سایر مداخلات مورد توجه قرار میگیرد.
به عنوان والدین با خود ارضایی کودکمان چه کار کنیم؟
- حفظ آرامش و طبیعی برخورد کردن
واکنش نشان دادن بیش از حد و تنبیه میتواند کودک را گیج و مضطرب کند. مهم است که آرامش خود را حفظ کنید و از واکنشهای تند و شدید پرهیز کنید.
- آموزش و آگاهیبخشی
به کودک آموزش دهید که برخی کارها خصوصی هستند و باید در فضای خصوصی انجام شوند. مثلاً، میتوانید به آنها بگویید که خود ارضایی در اتاق خواب و در خلوت انجام شود.
- توجه به نیازهای احساسی و عاطفی کودک
اطمینان حاصل کنید که کودک شما توجه، محبت و فعالیتهای مناسب برای سن خود را دریافت میکند. خود ارضایی گاهی به دلیل کمبود توجه یا استرس و اضطراب صورت میگیرد.
- ایجاد محیطی مثبت و حمایتی
فضایی فراهم کنید که کودک شما احساس راحتی کند تا درباره بدن و احساسات خود سوال بپرسد و صحبت کند. پاسخهای شما باید با مهربانی و بدون قضاوت باشد.
- ارتباط باز را حفظ کنید
با صراحت و بدون شرم به موضوع نزدیک شوید. به سوالات مربوط به بدن به روشی متناسب با سن پاسخ دهید.
- تعیین مرزهای مناسب
به آرامی مفهوم حریم خصوصی و رفتار مناسب را بدون ایجاد احساس گناه یا خجالت در کودک توضیح دهید.
- بدون واکنش بیش از حد مشاهده کنید
رفتار را کنترل کنید بدون اینکه کودک احساس کنترلگری کند. بدانید که خود ارضایی گاه به گاه بخشی طبیعی از رشد است.
- به دنبال مشاوره حرفهای باشید
اگر نگران هستید، با یک متخصص اطفال یا روانشناس کودک مشورت کنید تا مطمئن شوید که رفتار کودک در محدوده طبیعی رشد قرار دارد و راهنمایی در مورد نحوه رسیدگی به هر مشکلی دریافت کنید.
جمعبندی
خود ارضایی در کودکان یک بخش طبیعی از رشد و تکامل آنهاست. مهمترین نکته این است که والدین و مراقبان با این موضوع به صورت طبیعی، حمایتی و آموزشی برخورد کنند. با ایجاد فضای مناسب برای گفتوگو و آموزش، میتوانید به کودک خود کمک کنید تا بدن خود را بشناسد و درک بهتری از مرزها و رفتارهای خصوصی داشته باشد.